Herkederen

 

Geschreven door Sleezball, Op 05-12-2008 01:05 Gemiddelde gebruikerswaardering    (0 Stem) Gelezen 261     Favoriet Geen Bij de groenteboer op het weggetje achteraf kwam ik laatst een oude klasgenoot van me tegen die ik na het eindexamen amper nog heb gezien. Soms in het voorbijgaan, in het dorp waar ik woon, en een enkele keer bij een of andere winkel waar we ons dan allebei toevallig vertoeven. Behalve ouder was de kerel niks veranderd, dezelfde vierkante boerenkinkel, de volwassen geworden en uit de klei getrokken Oud Hollandse Eik, een massieve berg spieren en botten. De noeste arbeid straalt ervan af. We hadden wel wat samen opgetrokken, vooral de boerderij van zijn pa en ma was een favoriet van me en we hebben er toch heel wat leuke rottigheid uitgehaald. Bloedzuigers uit de sloot trekken en de wijven in de klas ermee opjagen deed het altijd goed, schieten met carbid kwam er niet ver achteraan en zenden met een 27mc bakkie hield ons ook goed van de straat. Maar ik kwam die Knoepert dus tegen en we raakten wat aan de praat. Goh, getrouwd, wie had dat ooit gedacht..? Kinderen ook nog, hoe is het mogelijk. Hij vertelde wat over de kids, vrouwlief en moeders die sinds een paar jaar alleen was overgebleven en we raakten steeds verder verzeild in een gesprek. Zo ook het onderwerp computers want dat is mijn voornaamste tijdverdrijf heden ten dage. Nadat ik hem verteld had dat ik soms wel eens wat met computers doe klampte hij me meteen aan en vroeg, nee smeekte bijna om hulp bij een probleem met zijn computer. Heel het vage verhaal wat volgde zal ik jullie besparen maar het kwam hierop neer dat hij voor een bepaald bedrag een mannetje had laten komen die erg veel van computers scheen te weten. Wat was nou het gigantische probleem waar hij over wilde vertellen? Hij moest en zou wat filmpjes van de videocamera op de computer zien te krijgen zodat hij die bewerken kon maar de ‘expert’ kreeg het maar niet voor de bakker. Ik voelde de bui al hangen en zag mezelf alweer vermoeid en geërgerd dagen achtereen bij die gozer zitten tekst en uitleg geven over hoe je een computer moet bedienen. Het frappante bij dit type computeraars is dat ze erg graag alles willen weten, hebben en kunnen maar er zo min mogelijk voor willen doen zoals het lezen van een how-to of manual, zelfs een verkorte gebruiksaanwijzing in keurig Nederlands zit er niet in. Nee, in plaats daarvan wordt ik verwacht mijn vrije tijd belangeloos op te offeren voor wannabe IT specialisten en ze te voorzien van allerhande programmaatjes en instellinkjes waarmee ze hopen wat ogen uit te kunnen steken bij andere onwetenden computer nitwits. Dus ik begon een heel verhaal af te steken en probeerde zoveel mogelijk moeilijke Engelse termen en applicaties te noemen, het geheel zo idioot ingewikkeld te maken dat die gast het maar voor gezien hield en een Playstation gaat kopen. Tot ik op een gegeven moment in zijn straatje draaide en hij hier en daar wat steekpunten had die hij herkende. Hij onderbrak me meteen: “Jaah! Da war et, herkedere…!!”, riep hij uit. “Herkedere war et war die andere kompjoetermens wa over zei..!” Okee, de Kinkel had dus een woordje onthouden van wat de ‘expert’ had laten vallen. Nu komt alleen de moeilijkste vraag: Wat de neuk is in vredesnaam ‘herkedere’..?? Je mag me een absolute computernoob noemen, een nitwit, een onwetende in het computerwereldje, maar ‘herkedere’ heb ik nog nimmer van gehoord, in mijn gehele nietige bestaan niet, laat staan dat ik enig benul heb van wat het zou moeten betekenen. Zou ik dan toch nog een hele berg kennis ergens hebben laten liggen..? Zo moeilijk kan het toch niet wezen..? Ik plukte wat door in de hoop erachter te komen wat hij bedoelde met ‘herkedere’ en probeerde er zoveel mogelijk op aan te sturen. Maar ondanks al mijn pogingen, al mijn gedraai om feiten heen, ik kreeg maar geen hoogte van de betekenis van ‘herkedere’. Lichtelijk raakte ik wat paniekerig bij het idee dat hij dadelijk weg zou lopen, mij achterlatend met vraagtekens op mijn eigen vakgebied. Het gesprek begon richting het einde te lopen, je voelt aan wanneer het tijd wordt om door te gaan lopen. Ik had nog steeds geen enkele sjoege van wat het hele verdomde rotwoord nou moest betekenen en begon zenuwachtig te worden. Ondertussen lulde de Knotwilg rustig door en begon de gebruikelijke groetjes aan thuis, zie je later als standaard af te werken. Ik zei iets in de trant van als je wat weten moet je maar roepen en was stevig teleurgesteld dat ik er niet achter gekomen was wat hij nou bedoelde met ‘herkedere’. Tot het moment dat we groetten en allebei wilden weglopen. ‘Nou ga ik nog ekkes een fillumke umzette. Ken ik vanavond weeres èkkes lekker op de bank ligge kéke…’, en hij keek nog even bedenkelijk om. ‘Alleen da herkedere duurt zo verrekkes lang..!’ Met een opgelucht gevoel zette ik de pas erin en ging met een gesust gevoel huiswaarts. Net op het laatste nippertje toch nog wat te weten gekomen. Kolere, als ik dat had geweten had ik me niet zo druk hoeven maken achteraf gezien, maar gelukkig ben ik er nog wel op tijd achter gekomen mezelf kennende, zulke dingen kunnen me behoorlijk dwarsliggen namelijk en ben ik zelfs in staat vrienden wakker te bellen op de meest onchristelijke tijden om maar een antwoord te bemachtigen en mijn nachtrust veilig te stellen. Even een kleine tip voor computergebruikers en ook aan de Robuuste Plataan die ooit, lang geleden bij me in de klas zat: Als je een fillumke om gaat zetten, laat je computer dan in de loop van de nacht HERCODEREN...!   Laaste wijziging: 05-12-2008 01:05 Favoriet (0) Print Email artikel Reacties gebruikers' (0) Voeg je commentaar toe

Geen reacties gepost

Voeg je commentaar toe